Şiirlerim

                                      VURGUN YEDİM

Gözlerinden vurgun yedim.

Yaralandım! Sarsan biraz;

Yüreğine sürgün yedim.

Şu halimi görsen biraz;

Geldim baktım dünya fani;

Seven var mı? Nerde hani;

Hayat olmuş katil cani;

Şu aklını yorsan biraz.

Gözyaşınla düştüm yere.

Aktım gittim oldum dere.

Senden ala gönül nere.

Şu gönlüne sorsan biraz.

Aklar düştü dertler sardı.

Deli gönlü neşter yardı.

Hayat geldi, sona vardı.

Daralara sorsan biraz.

                                                        Rafet DOĞAN

                                            NEYLEYİM

Hazan olan, gazel vakti düşünce,

Kuru dalda açan gülü neyleyim

Ayaz vakti cemre vuran düşünce,

Ağu zarda dönen canı neyleyim.

Kamil, ermiş cihan dolup taşınca

Gezip görüp karlı dağlar aşınca

Çağla devran döner, durur yaşınca

Oluk olup, akan kanda neyleyim.

Figan eyler, bülbül gülü görünce.

Hayat durur, kader çorap örünce;

Gözden akan yaşı, kirpik görünce.

Cemre düşen canda, ruhu neyleyim

                               






                                                    Rafet DOĞAN 

                                     MÜLTECİ HAYAT

Mülteci oldum sana

Yüreğim sürgün kaldı

Savaşan yıkık yana

Zemheri çöktü kaldı.

Göklere düştü kamer

Sözlerdi sitem saldı

Gönülde yoksa kamer

Manasız yüzler kaldı

Çaresiz, bitap, harap,

Canımı milat çaldı.

Kurtar ruhumu ya rab,

Firavun hükmü saldı

Baharmış, göçmüş bizden

Gazelden haber kaldı.

Yolcular gitmiş izden.

Yıllanmış tozda kaldı.

Rafet DOĞAN

                                      KALASIM GELİR

Hayalle gönlüme düşersen bir an

Aşkınla vurulup kalasım gelir

Sevdanın yoluna düşersem bir an

Divane hallerde kalasım gelir

Ne sana nede senden bir başkasına

Kudretli aşkının derin yarasına

Meçhul sevdanla bir başka sına

Düşersem habibi kalasım gelir.

Meçhul özden başağın darısına

Dönerken hayat gazel sarısına

Faniymiş, vardım ömrün yarısına

Sırattan geçersem kalasım gelir

Balçık bedenim mucizevi canda

Naçizane canım yaşarken kanda.

Bir gün göçersem şu fani cihanda

Cennete düşüp te kalasım gelir.

Rafet DOĞAN

                                        SELAM OLSUN

Aç kapıyı gardiyan, bu gün havam yerinde

Dertler dermanı, aşklar fermanı alsın artık.

Aç yeniden celseyi, harlı davam derinde.

Kör talihe söyleyin, yakamı salsın artık.

Kul susunca kadere razı geldi mi sandın

Hangi güruh kuyruk verdi, hacizle uyandın

Hak yolu haram ile geçer diyene kandın

Kapat cehennemi, alevinde kalsın artık.

Bal sanıp bandığın ulufe, olmaz mı kezzap

Tiran olsan, kıyam günü sende kalır gazap

Yan yana gelip vardın, cana düştü mü azap

Mezat’a çıkmış ucuz eski bir malsın artık.

Sana o yüce makamı bahşeden kimdi

Malı, mülkü, mevkii, mertebe nerde şimdi

Secdeyle gittiğin seccade, atlas ilimdi

Atın sırattan; katran kazanla kalsın artık

                     Rafet DOĞAN

                                      NURUMU KALDI

Cemalin gönlümde düşerken bir an,

Cemre düşen canda buzu mu? kalır.

Toprakla közlenip yanarken bir an,

Rüzgârla savrulan tozu mu? kalır.

Talan olmuş insan, fani cihanda.

Geçerken kaybolur uçsuz bir handa.

Hangi mesnet baki kalmış nihanda.

Cemre düşen canda buzu mu? Kalır

Nihavent bir notaydı, sözden aşan

Kahır döken musluk, bardaktı taşan.

Beşeri insanlık, kul haktan şaşan.

 Su buharla göçerken, tuzu mu? Kalır.

Hangi kulun rengi mor, pembe, haki

Kimler gelmiş geçmiş, kim olmuş baki.

Ey insan bunca dert sana reva ki,

Derman olan rabbin nurumu kaldı.

                     Rafet DOĞAN

                                     USUL USUL

Adabı muaşerete kıymadan

Usulü erkâna gönül koymadan.

Henüz zahiri hayata doymadan

Zemheri gidiyorsun usul usul.

Hak ganimet, gidip uymuş merkebe;

Cahil gelmiş, almış şanla, mertebe;

Kalem, kâğıt bulanmış mürekkebe;

Hesapmış, tutuyorsun usul usul.

Semavi aşklar daha yazılmadan;

Gözyaşlarına kabir kazılmadan;

Son sahneye senaryo yazılmadan;

Meçhulden gidiyorsun usul usul.

Mahşere zahir çatı kurulmadan,

Yerin yedinci katı vurulmadan;

Bulanık akan sular durulmadan;

Meçhule gidiyorsun usul susul.

Çocuksu yüreğini koyamadan

Daha fani cihana doyamadan.

Zevki sefaya meze soyamadan,

Fasıladan gidiyorsun usul usul.

Nuh’un gemisi dağlarda dururken.

Kerem üzgün, Aslı destan kururken.

Mecnun dağlara tüneller vururken.

Meşkle Sen, gidiyorsun usul usul.

Cihanlar güzeli çağlar diziyor.

Tapınak şövalyesi mey süzüyor.

Hayat olmuş taksi, Arap geziyor.

Neyle sen, gidiyorsun usul usul.

Âdem cennete iblise kanarken

Cehennem harlı alevle yanarken

İnsanlık suçunu her an anarken

Sevaptan, gidiyorsun usul usul

Muhabbet tellalı, doldur şarabı

Kaybetmedik, şimdi bulduk Arabı.

Öperse bir an, hallerin harabı

Gelirken, gidiyorsun usul usul

                     Rafet DOĞAN

                                     NURUMU KALDI

Cemalin gönlümde düşerken bir an,

Cemre düşen canda buzu mu? kalır.

Toprakla közlenip yanarken bir an,

Rüzgârla savrulan tozu mu? kalır.

Talan olmuş insan, fani cihanda.

Geçerken kaybolur uçsuz bir handa.

Hangi mesnet baki kalmış nihanda.

Cemre düşen canda buzu mu? Kalır

Nihavent bir notaydı, sözden aşan

Kahır döken musluk, bardaktı taşan.

Beşeri insanlık, kul haktan şaşan.

 Su buharla göçerken, tuzu mu? Kalır.

Hangi kulun rengi mor, pembe, haki

Kimler gelmiş geçmiş, kim olmuş baki.

Ey insan bunca dert sana reva ki,

Derman olan rabbin nurumu kaldı.

                     Rafet DOĞAN

BENDE KALAYIM

Güzelim hayaline konum aç!

Ruhumla gelip seni bulayım.

Yüreğinde bana da bir yer aç!

Bende gelip orada kalayım.

Gök kuşağından nağme sıkayım.

Hilal yüzüne doymam, bakayım.

Çağlayan olup sana akayım.

Gönlünde yer aç, bende kalayım.

Uzat uzat o eşsiz aşkını.

Şapşal etme sende bu şaşkını.

Sevdanla durdur, sen bu taşkını.

Ömründe yer aç, bende kalayım.

                     Rafet DOĞAN

AŞKIN VAR

Havada sağanak yağmur yağıyor

Toprakta ıslak aşkın kokusu var

Sokaklar akan selde boğuluyor

Çamura batan aşkın dokusu var

Koyu mavi bir gökyüzü duruyor

Düşen yağmur aşka darbe vuruyor

Suyu sevdayla akıp kuduruyor

Dibek altında aşkın sokusu var.

Orman yeşil renkte doğa coşuyor

Sesler ritim tutmuş ruhu okşuyor

Gönül sevda dolmuş yâre koşuyor.

Kuruyan dalda aşkın dokusu var

Divane bir cana sevda vuruyor

Zaman akıp gider dünya duruyor

Ruhun leyla kader tuzak kuruyor

Hayat ilmek aşkın dokusu var.

Yıldız kaymış gönül dilek tutuyor.

Met cezir aşkla gönül avutuyor

Girdap olmuş düşen varsa yutuyor

Dibek tadında aşkın sokusu var

Rafet DOĞAN 

MÜLTECİ ÇOCUK

Gözyaşların deniz olmasın çocuk.

Elbet sana da bir güneş doğacak.

Hayallerin açacak boncuk boncuk.

Gökyüzüne bir gün güneş doğacak.

Kurumuş hayallerin filiz atacak.

Her filiz renge renk çiçekler açacak.

Domurların dalında meyve dolacak.

Sana bir muhteşem güneş doğacak.

Elbet bir gün silahlar susacak.

İnsanlık yaptığından utanacak.

Sen’inde oyuncakların olacak.

Gökte bir muhteşem güneş doğacak.

Çektiğin çilen mazide kalacak.

Çok mülteci hayallerin olacak.

Mutlu günler gelecek seni bulacak.

Gün gelecek sana güneş doğacak

Rafet DOĞAN

YELKEN DİYE BAĞLADIM

Sevda çeken sandalımın küreğine.

Hasret dolu gönülleri bağladım.

Rüzgâr tutmaz kadırganın direğine,

Yırtık saten yelken diye bağladım.

Demir aldım umman olan yüreğine.

Peşin sıra döndüm durdum ağladım.

Dalga oldum çarpıp durdum küreğine,

Kara kader yelken diye bağladım.

Ateş düşmüş suya batmaz yüreğine.

Yağmur oldum kader diye ağladım.

Tayfa bakar, martı konmuş direğine.

Yüreğimi yelken diye bağladım.

Girdap olup döndüm durdum yüreğine,

Derman bulmaz, hallerime ağladım.

Vebal kestim murat olsun küreğine.

Liman sandım yelken diye bağladım.

Rafet DOĞAN 

VATAN UĞRUNA

Gök kubbe yıkılır yıldırım iner.

Hazan vuran gönlüm toprağa döner.

Kıyametler kopar ocaklar söner.

Kan kınalı kuzular toprağa döner.

Şehadet şerbeti er geç içilir.

Al bayrak sarılı kefen biçilir.

Ağıtlar yazılır sırat geçilir.

Karanfil tanesi toprağa döner.

Gözden düşen yaşlar döner taşlara.

Neşe dolu yürek düşer yaşlara.

Şehit konan tabut çıkar başlara.

Bir an hayat durur toprağa döner.

O toprak uğruna ne kanlar akmış.

Vatan kutsal diye canı bırakmış.

Ağıtlar yazılmış arşlara çıkmış.

Al kanlar dökülüp toprağa döner.

Rafet DOĞAN

YANKILANIR

Mermiler uçuşur rüzgâra döner

Kıyametler kopar, çağ yankılanır.

Mehmetçik sesleri marşlara döner.

Vadiler susarken, dağ yankılanır.

Bir gök gürültüsü yürekten kopar.

Devlet, millet susar, namlu kan kusar.

Şahadet şerbeti zemzemdir akar.

Anneler susar vatan yankılanır.

Garip derdi çeker, hainler satar.

Hırsız para vurur malına katar.

Art niyetli insan pusuda yatar.

Mehmetçik vurulur dağ yankılanır.

Garip bir ocaktır, ateşler düşer.

Cehennem ateşi yürekte pişer.

Kan kırmızı güller toprağa düşer.

Memleket susar duvar yankılanır.

Rafet DOĞAN

MÜDAHİL OLAYIM

Tutma beni, senle hırçın sahil olayım.

Yağmur vursun dalgalar isterse yatmasın.

Mehtap almış gönlüne müdahil olayım.

Doğsun güneş ufkunda isterse batmasın.

Açmamış gonca dalında bülbül olayım

Yaslan sineme dursun hayat hiç yatmasın.

Gözden düşen yaşta gök kuşağı olayım.

Çek gözüne sürme kirpik isterse batmasın

Ay teninde şafak vakti merhem olayım

Martılar uçup konup gönlünce yatmasın.

Aşk dolu bedene gülden şerbet olayım.

Aşka düşen içsin hüzün efkâr katmasın.

Bu aşkı mecazla sende meçhul kalayım.

Destan olsun, matem tutup ağıt atmasın.

Bu bahar bende aşka müdahil olayım.

Deniz, martı aşka düşüp caka satmasın.

Rafet DOĞAN 

EVRENİN SIRRI

Gözlerinden baktıkça derin bir uçurumda esirdir.

Bir yanı uçsuz bir boşluktur, diğer yana uzun bir yol var.

Çok bilinmeyenli bir denklem ve bayağı kesirdir.

Gittikçe üzüyor, sonu çıkmaz sokak, uzun bir yol var

Yazdıkça üzüyor gözüm, sanki sade bir nesirdir.

Gezip duruyor aşkınla, meçhul yürek yanıyor har.

Müptela olmuş verdiğin eza, doğanın hoş tesiridir.

Kahve fincanı kapanmış, halde yine uzun bir yol var.

Sen ki ecele kafa tutan, evren rabbin eseridir.

Naçiz bedenin onun eseri, canında bir gizem var.

Doğanın sırrını ararsan, sır rabbin bir tesiridir.

Elinde kısacık bir ömür, önünde uzun bir yol var.

Anahtar yok kâinatta, gizemi yaradılış eseridir.

Sen önderliği miras kalan, kâinatı aklın almaz, dar.

Aklını yorma, sana bahşedilen, rabbin tesiridir.

Sırat durur, yükün sırtında, önünde uzun bir yol var.

Rafet DOĞAN

ANADOLU

Cennete kurulan bir kapısın.

Kanımda kansın, can Anadolu.

Gönlümde yıkılmaz tek yapısın.

Anımda ansın, can Anadolu.

İnsanlık tarihi sende başlar.

Uğruna dökülen kanlı yaşlar.

Yolunda kesilen nice başlar.

Senin uğruna can Anadolu.

Uğrunda savaştı yedi cihan.

Nice medeniyet oldu nihan.

Aşkına düşen alıyor Birhan.

Sevdan çekiyor can Anadolu.

Rafet DOĞAN

DESTAN ANADOLU

Özgürlük andı oldu cumhuriyet.

Tarihler yazdı, şanlı Anadolu.

Hürriyetin sembolü medeniyet.

Cennet toprağın canlı ana dolu.

Uğruna dökülen nice kanların.

Hesabı yoktur verilen canların.

Tarihe destanlar yazan hanların.

Bağrında koşmuş şanlı Anadolu.

Üstünde toprağın kanla yıkandı.

Kokusu, dokusu canla yıkandı.

Ay yıldız bayrağın anla yıkandı.

Ufkunda güneş canlı Ana dolu.

Çağlar isminle tarih yazdırdı.

Kalplere cismini kanla kazdırdı.

Semaya bayrağı şanla kaldırdı.

Gönülden taşan şanlı Anadolu.

Rafet DOĞAN

YAKIN

Gökyüzünde yıldız oldun.

Hasretim hep sana yakın.

Gözüm arar kalbe doldun.

Yüzün dönme bana sakın.

Işık oldun boş gönlümde.

Senin tahtın hoş gönlümde.

Hayal meyal coş gönlümde.

Sitem etmem sana yakın.

Gül yüzünü asma sakın.

Gökyüzünden bana bakın.

Koşup geldim sana yakın.

Yanımda dur bana bakın.

Semadan bir yıldız kayar.

O gün gözler seni arar.

Sana varan yolu sorar.

Ben gelirim sana yakın.

Rafet DOĞAN 

DÖNÜYOR DÖNÜYOR

Sırma saçlı kalem kaşlı bak karşıdan geliyor.

Kösteklinin zembereği fır dönüyor dönüyor.

Aşka düşmüş mayhoş olmuş neşe ile gülüyor.

Akrep ile yelkovandır tur dönüyor dönüyor.

Karanlık gecelerde kamer yüzünde doğuyor.

Ateş düşmüş alev almış har yanıyor yanıyor.

Pembe düşler hoş gülüşler bir arada duruyor.

Her bir canı burca sarmış, sur dönüyor dönüyor.

Esmer tenlim al yanaklım, bak çarşıdan geliyor.

Sevda sarmış aşka gelmiş, hep gülüyor gülüyor.

Mevla vermiş kervan almış divanedir yürüyor.

Sevda girdabına düşmüş, sır dönüyor dönüyor.

Hasret düşmüş gönül, yardan güneş gibi doğuyor.

Volkan dolmuş cehennemim har yanıyor yanıyor.

Bahar gelmiş gonca dolmuş, boynun bükük duruyor.

Hayat tavla pullar elde, zar dönüyor dönüyor

Rafet DOĞAN 

TİRAN İMİŞ

Aşkla yanıp sönen bir yan.

Yıkık dökük viran imiş.

Hasret çekip solan bir han.

Hüküm süren tiran imiş.

Kadim sırra akıl yoran.

Boş hayale geçit kuran.

Kâinata bir yol soran.

Susuz, gölde viran imiş.

Âlim olup ilme değen.

Hükmü bilip boyun eğen.

Haktan gelip hakka değen.

Hükmü veren tiran imiş.

Rafet DOĞAN

ÇIKSIN MEYDANA

Kâküllerin tel tel olmuş değer gerdana.

Sülün gibi gezen yar yar çıksın meydana.

Gamzelerin gonca olmuş aşka fermana.

Dönüp yanıp sönen yar yar çıksın meydana.

Bakışların şimşek olmuş, çakar cihana

Akıp durur kalpten kalbe bakar meydana.

Açar güneş gibi hey hey döner her yana.

Aşkla yanan gönül yar yar çıksın meydana

Kirpiklerden düşen yaşlar damlar gerdana.

Yağmur olur yağar yar yar gaipten cana.

Sele döner çağlar, Çağlar dağlardan yana.

Suyla akan taşkın yar yar çıksın meydana.

Garip gönül düştü candan ulu divana.

Bülbül oldu ötüp durdu yedi cihana.

Ferman aldı gönül çoktan koşar sultana.

Gönül çelen sultan yar yar çıksın meydana.

Rafet DOĞAN

AYNI YERDEYİM

Şimdi söyle bana hayat ben neredeyim.

Topaç oldum döndüm durdum aynı yerdeyim.

Ne geçmişten ne gelecekten çok öndeyim.

Çember oldum, dönüp durdum, aynı yerdeyim.

Sanmam; keramet ne ayda nede güneşte.

Tozpembe bir hayal kurup durdu güreşte.

Ne rüya nede düşte, kâbus gördüm işte.

Girdap oldum dönüp durdum aynı yerdeyim.

Şimdi söyle bana hayat; ben neredeyim.

Zamanı kaybettim soğuk suyla duştayım.

Yaşar durur görmem yazılmış ilk baştayım.

Hortum oldum, dönüp durdum, aynı yerdeyim.

Sanmam keramet ne suda nede bulutta.

Tozpembe bir yıldız parlar durur hayatta.

Ne ışıkmış ne ısıymış yansır boşlukta.

Teker oldum, dönüp durdum aynı yerdeyim.

Rafet DOĞAN 

GERİ DÖNERSİN

Karlı dağları yollar aştığında;

Vadilere sular dolup taştığında;

Doğa canlanıp neşe saçtığında;

Sen bizim köye geri dönersin.

Koca çınar filizler attığında;

Çiçekler açıp meyve bastığında;

Dalında kuşlar yuva yaptığında;

Sen bizim köye geri dönersin.

Bulutlar çöküp yağmur bastığında.

Uykun kaçar yumuşak yastığında.

Toprağa çıplak ayak bastığında.

Sen bizim köye geri dönersin.

Toprak bağrını sana açtığında.

Yüreğin hasret dolup taştığında.

Koyun kuzu yaylalar aştığında.

Sen bizim köye geri dönersin.

Rafet DOĞAN

KARA KALEM

Yar elinde kara kalem.

Kaşta kirpik yüzde karam

Harda kaldı dünya âlem

Sende oldun yürek yaram

Ben derdini nerden bilem.

Nerden gelem nasıl saram.

Bitmez sanmam kader çilem.

Kaşla kirpik gönül yaram.

Gonca gülü nerden derem.

Tarttım bitti mecal çarem.

Kimden bulup kime verem.

Oldun benim yürek yaram.

Leyla gönlüm kime sorsam.

Nerden bakıp nasıl sarsam.

Rüya değil hayra yorsam.

Gözde karam gönül yaram.

Rafet DOĞAN